سلامت شغلی، پیشگیری ازبیماری، محیط زیست

تشخیص زودهنگام آسیب‌ها و اختلالات حیاتی کارگران معدن در زمان حادثه با استفاده از سیستم ترموگرافی مبتنی بر تلفن همراه و هوش مصنوعی

تشخیص زودهنگام آسیب‌ها و اختلالات حیاتی کارگران معدن در زمان حادثه با استفاده از سیستم ترموگرافی مبتنی بر تلفن همراه و هوش مصنوعی

نقش آفرین

دغدغه اساسی

دغدغه اساسی نقش‌افرینان پروژه این است که:

در معادن و واحدهای صنعتی پرخطر، پایش سلامت کارگران عمدتاً دیرهنگام و متکی بر علائم ظاهری انجام می‌شود؛ در حالی‌که بسیاری از آسیب‌های جدی مانند خونریزی داخلی، اختلال گردش خون، سندروم کمپارتمان و گرمازدگی در مراحل اولیه هیچ نشانه‌ی قابل مشاهده‌ای ندارند.

این نارسایی سبب شده است که:

  • زمان طلایی مداخله‌ی درمانی از دست برود؛
  • آسیب‌های قابل‌کنترل به قطع عضو، نارسایی اندام یا فوت منجر شوند؛
  • هزینه‌های درمان، توقف تولید و تبعات حقوقی برای معادن افزایش یابد؛
  • امنیت شغلی و اعتماد نیروی انسانی کاهش پیدا کند؛
  • فاصله‌ی بین وقوع حادثه تا ورود اورژانس به یک نقطه‌ی بحرانی تبدیل شود.

نقش‌افرینان پروژه بر این باورند که تشخیص زودهنگام و پیشگیرانه باید به محل حادثه منتقل شود—جایی که با یک ابزار هوشمند، قابل‌حمل و سریع بتوان قبل از رسیدن اورژانس، اقدامات مؤثر و نجات‌بخش انجام داد و از پیامدهای جبران‌ناپذیر جلوگیری کرد.

امکان پروژه

ایجاد یک سامانه هوشمند که تشخیص زودهنگام آسیب‌های کارگران را ممکن ساخته و محیط کار را به فضایی امن و قابل اعتماد برای کارگران و خانواده‌های آنها تبدیل می‌کند.

ذینفعان پروژه

الف) کسانی که این پروژه دغدغه‌هایشان را مرتفع می‌سازد:

  • کارگران معدن و واحدهای صنعتی پرخطر که با کاهش ریسک آسیب‌های پنهان و تشخیص زودهنگام، ایمنی جانی آن‌ها افزایش می‌یابد.
  • واحدهای HSE و مسئولان ایمنی و بهداشت حرفه‌ای که به ابزار عملی و سریع برای تصمیم‌گیری در لحظات بحرانی دسترسی پیدا می‌کنند.
  • شرکت‌ها و بهره‌برداران معادن و صنایع که با کاهش حوادث شدید، هزینه‌های درمان، توقف تولید و تبعات حقوقی کاهش می‌یابد.
  • مراکز درمانی و اورژانس صنعتی که با تشخیص اولیه دقیق‌تر، مدیریت بهتری بر انتقال و درمان مصدومان خواهند داشت.
  • دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی حوزه سلامت شغلی که به داده‌های بومی و کاربردی برای تحقیق و توسعه دسترسی می‌یابند.

 

ب) کسانی که ممکن است پروژه بر دغدغه‌هایشان محدودیت یا اثر منفی بگذارد:

  • رویکردهای سنتی و واکنشی در مدیریت سلامت شغلی که بر درمان دیرهنگام متکی هستند و با مدل پیشگیرانه پروژه هم‌راستا نیستند.
  • تأمین‌کنندگان تجهیزات گران‌قیمت و ثابت بیمارستانی که با راهکارهای قابل‌حمل و کم‌هزینه وارد رقابت می‌شوند.
  • فرآیندهای غیر‌شفاف و غیر‌ارزیاب در حوزه ایمنی و سلامت که به پاسخ‌گویی مبتنی بر داده عادت ندارند.

 

ج) کسانی که برای محقق شدن امکان‌های پروژه، کاری انجام دهند:

  • شرکت‌های معدنی و صنعتی برای اجرای پایلوت، فراهم‌سازی محیط عملیاتی و همکاری در ارزیابی میدانی.
  • واحدهای HSE و کارشناسان ایمنی برای تعریف سناریوهای واقعی، استفاده عملی از سامانه و بازخورد تخصصی.
  • دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و متخصصان پزشکی اورژانس برای اعتبارسنجی علمی و تدوین معیارهای تشخیصی.
  • توسعه‌دهندگان فناوری، شرکت‌های نرم‌افزاری و تأمین‌کنندگان دوربین‌های ترموگرافی برای توسعه و پشتیبانی فنی.
  • نهادهای حمایتی، سرمایه‌گذاران و پارک‌های علم و فناوری برای تأمین مالی، حمایت نهادی و تسهیل تجاری‌سازی.

نتایج قابل اندازه‌گیری

  • توسعه و استقرار سامانه موبایلی پایش سلامت کارگران معدن شامل ماژول حرارتی، اپلیکیشن و داشبورد مدیریتی
  • آموزش و پذیرش حداقل تعداد مشخصی از کارکنان HSE و مدیران عملیاتی برای استفاده از سامانه
  • کاهش زمان میانگین تشخیص تا اقدام اولیه (Time-to-Action) در محیط‌های پایلوت
  • گزارش عملکرد مدل‌های هوش مصنوعی شامل دقت، حساسیت و نرخ هشدار کاذب
  • اندازه‌گیری کاهش رخدادهای منجر به آسیب شدید یا فوت در محیط‌های پایلوت
  • تهیه و تصویب پروتکل عملیاتی استاندارد (SOP) برای استفاده HSE در معادن

دغدغه اساسی نقش‌افرینان پروژه این است که:

در معادن و واحدهای صنعتی پرخطر، پایش سلامت کارگران عمدتاً دیرهنگام و متکی بر علائم ظاهری انجام می‌شود؛ در حالی‌که بسیاری از آسیب‌های جدی مانند خونریزی داخلی، اختلال گردش خون، سندروم کمپارتمان و گرمازدگی در مراحل اولیه هیچ نشانه‌ی قابل مشاهده‌ای ندارند.

این نارسایی سبب شده است که:

  • زمان طلایی مداخله‌ی درمانی از دست برود؛
  • آسیب‌های قابل‌کنترل به قطع عضو، نارسایی اندام یا فوت منجر شوند؛
  • هزینه‌های درمان، توقف تولید و تبعات حقوقی برای معادن افزایش یابد؛
  • امنیت شغلی و اعتماد نیروی انسانی کاهش پیدا کند؛
  • فاصله‌ی بین وقوع حادثه تا ورود اورژانس به یک نقطه‌ی بحرانی تبدیل شود.

نقش‌افرینان پروژه بر این باورند که تشخیص زودهنگام و پیشگیرانه باید به محل حادثه منتقل شود—جایی که با یک ابزار هوشمند، قابل‌حمل و سریع بتوان قبل از رسیدن اورژانس، اقدامات مؤثر و نجات‌بخش انجام داد و از پیامدهای جبران‌ناپذیر جلوگیری کرد.

ایجاد یک سامانه هوشمند که تشخیص زودهنگام آسیب‌های کارگران را ممکن ساخته و محیط کار را به فضایی امن و قابل اعتماد برای کارگران و خانواده‌های آنها تبدیل می‌کند.

الف) کسانی که این پروژه دغدغه‌هایشان را مرتفع می‌سازد:

  • کارگران معدن و واحدهای صنعتی پرخطر که با کاهش ریسک آسیب‌های پنهان و تشخیص زودهنگام، ایمنی جانی آن‌ها افزایش می‌یابد.
  • واحدهای HSE و مسئولان ایمنی و بهداشت حرفه‌ای که به ابزار عملی و سریع برای تصمیم‌گیری در لحظات بحرانی دسترسی پیدا می‌کنند.
  • شرکت‌ها و بهره‌برداران معادن و صنایع که با کاهش حوادث شدید، هزینه‌های درمان، توقف تولید و تبعات حقوقی کاهش می‌یابد.
  • مراکز درمانی و اورژانس صنعتی که با تشخیص اولیه دقیق‌تر، مدیریت بهتری بر انتقال و درمان مصدومان خواهند داشت.
  • دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی حوزه سلامت شغلی که به داده‌های بومی و کاربردی برای تحقیق و توسعه دسترسی می‌یابند.

 

ب) کسانی که ممکن است پروژه بر دغدغه‌هایشان محدودیت یا اثر منفی بگذارد:

  • رویکردهای سنتی و واکنشی در مدیریت سلامت شغلی که بر درمان دیرهنگام متکی هستند و با مدل پیشگیرانه پروژه هم‌راستا نیستند.
  • تأمین‌کنندگان تجهیزات گران‌قیمت و ثابت بیمارستانی که با راهکارهای قابل‌حمل و کم‌هزینه وارد رقابت می‌شوند.
  • فرآیندهای غیر‌شفاف و غیر‌ارزیاب در حوزه ایمنی و سلامت که به پاسخ‌گویی مبتنی بر داده عادت ندارند.

 

ج) کسانی که برای محقق شدن امکان‌های پروژه، کاری انجام دهند:

  • شرکت‌های معدنی و صنعتی برای اجرای پایلوت، فراهم‌سازی محیط عملیاتی و همکاری در ارزیابی میدانی.
  • واحدهای HSE و کارشناسان ایمنی برای تعریف سناریوهای واقعی، استفاده عملی از سامانه و بازخورد تخصصی.
  • دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و متخصصان پزشکی اورژانس برای اعتبارسنجی علمی و تدوین معیارهای تشخیصی.
  • توسعه‌دهندگان فناوری، شرکت‌های نرم‌افزاری و تأمین‌کنندگان دوربین‌های ترموگرافی برای توسعه و پشتیبانی فنی.
  • نهادهای حمایتی، سرمایه‌گذاران و پارک‌های علم و فناوری برای تأمین مالی، حمایت نهادی و تسهیل تجاری‌سازی.

نتایج قابل اندازه‌گیری

  • توسعه و استقرار سامانه موبایلی پایش سلامت کارگران معدن شامل ماژول حرارتی، اپلیکیشن و داشبورد مدیریتی
  • آموزش و پذیرش حداقل تعداد مشخصی از کارکنان HSE و مدیران عملیاتی برای استفاده از سامانه
  • کاهش زمان میانگین تشخیص تا اقدام اولیه (Time-to-Action) در محیط‌های پایلوت
  • گزارش عملکرد مدل‌های هوش مصنوعی شامل دقت، حساسیت و نرخ هشدار کاذب
  • اندازه‌گیری کاهش رخدادهای منجر به آسیب شدید یا فوت در محیط‌های پایلوت
  • تهیه و تصویب پروتکل عملیاتی استاندارد (SOP) برای استفاده HSE در معادن
[qa_chatbot]